Ik doe niet aan ‘gewoon’
Ik kijk altijd net iets langer dan beleefd is omdat ik zoek naar wat er onder de oppervlakte zit. Gefascineerd door mensen, de kleine dingen en alles wat daarachter verscholen ligt. Ik zie meer dan mensen laten zien en dat is precies wat mij drijft. Ietwat eigenzinnig en altijd in beweging. Ik lach om mijn eigen mopjes, iemand moet het doen. Ik struikel over drempels die er niet zijn, terwijl ik details spot die anderen niet zien. Ik hou van een goed glas champagne en van structuur, al voelt dat laatste zelden zo.
Fotografie zit in mijn bloed. Papa gaf mij die liefde mee. Bijna zes jaar geleden is hij plots overleden. Het was één van de moeilijkste momenten in mijn leven. Sindsdien besef ik hoe snel het leven gaat. Voor je het weet: is iemand er niet meer. En dan zijn het net die momenten samen die je mist. De beelden die er niet zijn.
Dat is waarom ik doe wat ik doe. Ik wil die momenten voor jou vastleggen, op een manier die echt voelt en bij je past. Zodat jij later wel iets hebt om op terug te kijken. Om vast te houden en om te kunnen blijven voelen. Het leven is kort. Leg vast wat belangrijk is.
Op 16-jarige leeftijd kocht ik mijn allereerste camera. Vanaf dat moment waren mijn camera en ik onafscheidelijk. Ik ontdekte al snel mijn passie voor fotografie en ik besloot mijn beelden online te delen.
De reacties waren overweldigend positief. Mensen om me heen gaven me complimenten over mijn talent en moedigden me aan om ermee verder te gaan. Die woorden zijn me altijd bijgebleven.
Want diep vanbinnen fluisterde er toch vaak een stemmetje: “Marion, ben je wel goed genoeg? Heb je deze wereld wel iets te bieden?” Die twijfels namen soms de overhand.
Super cliché, maar oefening baart kunst. Stapje per stapje begon mijn zelfvertrouwen te groeien. In 2016 besloot ik om de sprong te wagen en mijn eigen bedrijfje op te richten. Inmiddels heb ik zeven jaar ervaring op de teller als gedreven ondernemer.
ik kom ermee weg
Van jongs af aan verlangde ik naar echte verbinding, diepgang en oprechtheid.
Als er één ding is waar ik een hekel aan heb, dan is het oppervlakkigheid. Ik keek altijd op naar vrouwen die hun mening durfden te delen, die open spraken over hun gevoelens en vastberaden hun eigen pad kozen. Ik wilde ook zo zijn.
En ondertussen weet ik: dat zat altijd al in mij.
Het werd alleen jarenlang netjes weggeduwd, verstopt onder wat anderen van me verwachtten.
Ik hou mezelf niet meer klein dit is wie ik ben en ik neem dat serieus
Hierdoor voelde ik me vaak leeg, onzeker en angstig. Ik zocht de bevestiging die ik nodig had voortdurend buiten mezelf.
Zoveel jaren later begrijp ik mezelf beter. Natuurlijk ben ik nog steeds een werk in uitvoering, maar ik heb geleerd dat de liefde en bevestiging waar ik zo naar hunkerde, uiteindelijk uit mezelf mogen komen.
Dat inzicht is precies waarom verbinding zo’n grote rol speelt in mijn fotoshoots. Ik wil dat jij bij mij je authentieke zelf kunt zijn. Geen perfecte versie, maar wie je echt bent.
Twijfels als “ben ik wel mooi genoeg?”, “hoe kom ik goed over op foto’s?” of “kan ik de controle loslaten?” zijn heel normaal en precies daar begeleid ik je stap voor stap in.
Ik maak mijn beelden altijd eigen aan de persoon of familie voor mijn lens. Dat kan gaan over je levenswijze, je passie of iets wat voor jou van waarde is. Die persoonlijke touch zorgt voor beelden die jouw echte essentie weerspiegelen. Want wanneer je iets doet wat echt bij je past, straal je dat vanzelf uit.
Find Out About Me
Vitamin D-shots en de geur van gemaaid gras
gelukjes waar ik hard op ga:
IK BEN DOODSBANG VOOR:
Situaties zonder controle: narcoses en vliegen
Nummerplaten onthouden die ik vaak zie
Mijn onnodige talent is:
Het getik van een lepeltje in een koffiekopje
Mijn 'internal scream' moment:
De vroege autorit naar de luchthaven
hier sta ik met plezier voor op:
Drie keer checken of de deur op slot is
